Üçüncü Buluşma

Ellerim büyüyor…

Yumruklarım, delilenmiş kavgaların asi çocukları

Canhıraş feryatlarla yükseliyorum

İntikam alıyor acıyan anılarım

 

Gülü solmuş bir dudaktan akıyor kelimeler

Kelimeler zehirli, katlim vacip

Olmayanı olduran bir gece ki…

İçinde ne mimozalar, ne katiller büyütmüş

 

En yakınımda dururdu suskun hançerim

Tapınağımın büyülü nesnesi

Üçüncü buluşmanın arifesinde

Ben hâlâ çocuktum, hâlâ eksik

 

Ellerim, artık ellerim değil

Ellerim, bir geminin siste yitişi

Kanının soğukluğunda koruyorsun cesedimi

Ben, dokta çekiç sallayan bir liman işçisi

 

Kim bilir kaç buluşma daha…

Kaç defa ölecek bedenim?

Limanda bıraktığım kendime

El sallıyor cesedim

Arda Yas

Üçüncü Buluşma

Yorumlar kapatıldı.

WordPress.com'da bir web sitesi veya blog oluşturun

Yukarı ↑

%d blogcu bunu beğendi: